EAP จ้า

มาต่อกันเลยนะคะ

การเรียนระดับ Upper เป็นขั้นสูงของการเรียนภาษาอังกฤษทั่วไปคะ ซึ่งตรงนี้ผู้ที่เรียนจะต้องมีความรู้ด้านแกรมม่าพอสมควรคะ และในระดับนี้จะเน้นการใช้ศัพท์ที่ยากกว่าปกติคะ แต่ว่าโดยทั่วไปก็ยังสนุกสนานคะแตกต่างจากการเรียน EAP ซึ่งจะค่อนข้างเข้มในส่วน Speaking Writing Reading และ Listening เข้มในที่นี้คือ ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่จะเป็นศัพท์วิชาการ และมีการใช้ในรูปแบบที่เป็นทางการมากคะ

อาจารย์ที่สอนในระดับ EAP ชื่อ "Edward" อายุ 34 ปี แต่ จข บล็อกคิดว่า 40 เพราะว่า สภาพหน้าตาที่มาสอน เหมือนเมาเหล้าตลอด กลิ่นตัวก็มีแต่กินเบียร์ กับเหล้า อย่างว่านะ "ผู้ชายหนุ่ม" (มั้ง) แต่เอาเถอะคะ ที่จะเม้าท์คือวิธีการสอนของมันคะ อุ๊ย! ของตัวอาจารย์ ในช่วงแรก จข บล็อก และเพื่อนๆ ในห้องบางท่าน รู้สึก”นอยด์คะ” เพราะว่า Ed สอนเร็ว พูดเร็ว และสรุปเร็ว (ไม่ใช่บริษัทฯ ประกันภัยนะจ๊ะ) พอนักเรียนทักท่วง ก็จะชอบนั่งยัน นอนยัน ว่าเป็นหน้าที่ของนักเรียนว่าจะต้อง "learn by yourself" ED มักจะพูดเสมอว่า "You know……I’m your guide but I can’t tell you what have to do that".

ไอ้ที่พูดนะ มันก็จริง แต่ภาษาอังกฤษมันไม่ช่ายภาษาพ่อแม่นะ จะได้เข้าใจกันง่ายๆ ประกอบกับนักเรียนในชั้นมีระดับที่แตกต่างกันมากคะ เพราะมีในบางครั้งก็มีนักศึกษาจากยุโรปมาร่วมด้วย มันส์พะยะค่ะ เอาคนมั่นใจอย่างเราเน่าไปเหมือนกันคะที่แปลกคือ พวกฝรั่งเค้ามีวิธีการกัดจิกแบบตรงเกิ๊นคะ มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งซึ่งมาจากยุโรป มีความสามารถทางภาษาอังกฤษ ระดับสูงมากแล้ว มากจริงๆ คะ หล่อนมักจะกัดจิก Ed ว่า “หนังสือเล่มนี้ดีเลย ทำไม U ไม่ตรวจก่อนมาสอน (อืม อันนี้ก็จริง) “ หรือ “แกรมม่าที่ U สอนนะไม่ละเอียดพอน ตอนที่ I เรียนที่นู้นมันไม่ใช่แบบนี้นะ” (แล้วมาเรียนทำไมว่ะ ?) และอีกมากมายคะ

สิ่งที่ Ed ทำได้ คือยอมรับแบบหน้าแดงก่ำ (ทั้งที่ใจคงอยากกระทืบแทบตายที่มีนักเรียน มาหักหน้าขนาดนั้น) จข บล็อกนั่งขำคะ สนุกๆ ชอบด้วยเวลามันเถียงกันในคลาส จะได้รู้เทคนิค

แต่แล้ววันหนึ่ง Ed ก็สอนเรื่อง “Paraphrasing and Summarising” เป็นวันที่ขำไม่ออกคะ เพราะโดนมันด่า เต็มๆ คะ

เดี๋ยวจะมาอธิบายให้ฟังนะคะว่ามันคืออะไร

First Day in Windsor (Sydney)

"วันแรกของการเรียน"

หลังจากที่อดนอนมาเก้าชั่วโมงบนเครื่อง ก็นอนซะเต็มคราบเลยคะ ตื่นมาประมาณเที่ยง ก็เริ่มไป survey ถนนหนทางคะ มันเป็นเรื่องยากเอาเรื่องทีเดียวนะ เราต้องมาทำความคุ้นเคยกับภูมิประเทศ สภาพอากาศ ถนนหนทางใหม่ๆ ที่สำคัญอาหาร หาอาหารสดกินยากมั่กๆ ที่นี้เค้ามีแต่ Frozen เป็นส่วนใหญ่คะ

ขอเริ่มเรื่องวันแรกของการเรียนหละกัน ตื่นเช้า แหกขี้ตา โหนรถไฟ ไป Town Hall Station แล้ว ดุ่มๆ ไปที่ Shark Hotel ติดต่อคุณออมที่ counter หลังจากนั้นคุณออมก็ส่งตัวเราไปทำเทสต์ ซึ่งตรงนี้ Principal จะเข้ามาดูแลเราคะ และพาไปแนะนำสถานที่เรียน โชคดีด้วยหละ ได้ระดับ "Intermidate"

และแล้วก็ 10.30 เราก็ได้ไปเจอะเจอเพื่อนซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนไทย มีเกาหลีสอง ญี่ปุ่นหนึ่ง อินโดหนึ่ง นอกนั้นคนไทยสาม ก็ ok นะ เตรียมใจตั้งแต่อยู่เมืองไทยนะ แต่เพื่อนคนไทยก็น่ารักมาก ทุกคนรวมใจกันคุยภาษาอังกฤษ หุหุ สนุกสนาน อาจารย์ก็เป็นเกย์เปิดเผยซะด้วย สนุกดี พวกเกาหลีก็ไม่ชอบเกย์ เหอะๆ สนุกไปกันใหญ่

อาจารย์เจ้าของบล็อกชื่อ Simon คะ เป็นคนอังกฤษ และเป็นเกย์ขั้นเทพฯ วันแรกๆ ก็ไม่รู้เรื่องหละคะ เรียนกับมันไปสามเดือน โอ้โห! มันบอกเคล็ดลับเด็ดๆ ให้เยอะแยะเลย ราวกับว่ามันจะเปลี่ยนใจเด็กผู้ชายในห้องซะงั้น ยิ่งตอนมีงาน Mardi Gar มันสอนแต่เรื่องเกย์เป็นเดือนๆ เลยคะ แต่ก็ได้ศัพท์เยอะไม่ช่ายเล่นทีเดียว

เจ้าของบล็อกเรียนอยู่ Intermidate Level แ่ค่สามอาทิตย์คะ หลังจากสอบได้ Passชั้นไป "Upper Advance" (เรามันเก่ง แกมโกง) แต่สามอาทิตย์นั้นก็เต็มไปด้วยมิตรภาพคะ

level นี้เรียนยาวคะ ประมาณสองเดือนกว่าๆ เจออาจารย์สาวออสซี่ Jessica เป็นสาวสวยน่ารักคะ อายุรุ่นเดียวกับจข บล็อก แต่ความสวยของเจ้าหล่อนสามารถเล่นหนัง Holly Wood ได้เลยคะ แต่เจสชอบชีวิตเรียบง่ายคะ เธอเลยไม่ค่อยสุงสิงอะไรแบบนี้ aussie แท้ แต่ไม่ชอบไปผับ ไม่ชอบ drink ด้วยคะ ชีวิตที่เรียนที่ Windsor สนุกมากคะ เพราะจะไปเที่ยวทุกวันอังคารคะ

กิจกรรมแบบนี้ดีนะคะ ทำให้เราได้คุยกับเพื่อนคลาสอื่นๆ แล้วได้ฝึกพูดด้วยคะ เราก็ได้คุยกับอาจารย์ไปด้วยเหมือนกันคะ ที่สำคัญเจสใจดี ชอบให้แอบหนีกลัีบบ้านด้วยคะ

ลืมเล่าคะ Aussie เนี้ย มันดืมเหล้าเบียร์อย่างกับน้ำเปล่า เที่ยวกลางคืนหัวราน้ำ จนพาพวก Asia อย่างเราบ้าไปกับมันด้วยคะ ถ้าใครอยู่ในเมือง แวะไปเที่ยว Cheer Bar ด้วยนะ (คิดถึงมากๆ)

เดี๋ยวจะมาเล่าเรื่องเรียนให้ฟังต่อนะคะ วันนี้ดูรูปไปพลางๆ หละกันนะ